Ανθρωποειδή

Ανθρωποειδή σαρκοβόρα ερπετά
της αλγολαγνείας εραστές
ουδείς αφανής κάτω από το βλέμμα
του ηλιόβολου γιαλού.

ΠΟΔΙΑ

....Στον δερματόδετο χάρτη
των γυμών ποδιών μου
αναγράφεται η ιστορία.....+

Άσπρο Μαύρο

Το φως σαν νυκτώσει
γκρεμίζει ότι ύψωσε

Φως

Στέγνωσε η μνήμη από φαγωμένη απόγνωση
κολασμένα αναζητεί το κλεμμένο φως της
αρνούνται οι λέξεις να υποταχθούν
στο μνημόνιό της.
Αστραπή!
Υπάρχω σε σένα
τα μάτια σου με ακολουθούν
όπως η σκιά το σώμα
μια κάλπικη λύρα φως μου αναζητώ
μια κάλπικη λίρα για την επιστροφή

ΠΑΖΛ

Έσπασε ο βράχος από αποτιμητών
φονικές φιλικές τρικυμίες
σκορπίστηκαν τα θραύσματα
σε ακτές κενοτάφια
άλλα τα πήρε η θάλασσα
Μια θύμιση σκέψης ως κεραυνός τρυπώνει
για λίγα δευτερόλεπτα
σ' ένα απομεινάρι μνήμης
μονολογεί
Συγκόλησε! Συγκόλησε τα μύρια σκόνης
Ανέφικτο κυνήγι
Ότι αρπάχθηκε
κρύφθηκε στις υπόγειες διαδρομές του χρόνου
κι ότι ξέβρασε η θάλασσα
λεηλατήθη
Ιστορία αντιθέτων
Δέθηκαν σε παράξενο πάντρεμα χορού
η φωτιά με το νερό
και η καταποντισμένη Ιθάκη
στον Άδη να τραγουδά
τα γαμήλια εμβατήριά της
Αίφνης,
ουρλιαχτό αντηχεί στον κολοβό αέρα
της φωνής σου έρωτα
αγάπης
Κύριε είναι μονή αυτή η διαδρομή
δεν υπάρχουν συνεπιβάτες
ένα παζλ είναι μόνο
ένα παζλ
μην το ξεχνάτε, Καλημέρα Καληνύχτα

Ιχνοσκιές

Ο έρωτας μου
ρίχνει μια σκιά

Ο έρωτας μου
αφήνει ένα χνάρι

Στιγμή

Όσο μακριά κι αν τα πόδια μου
Με οδηγήσουν
Σκέψη μου Εσύ
Μια κουκίδα της ψυχής μου
Δείχνεις πάντα
εκείνη την στιγμή
που έσπασε το ρολόϊ

Δίστιχο

Από κάθε καμμένο πάθος μας
Ένας νέος Φοίνικας γεννιέται!

Αποτύπωμα

Το αποτύπωμα του έρωτα
αντικατοπτρίζεται
στα τοιχώματα της ψυχής
όταν τα δύο ίχνη
γίνουν ένα!

Κάποτε Ι

Κάποτε ήταν το γκρι χρώμα της ομοιομορφίας
Εμείς τότε
Είμασταν οι πολύχρωμοι της διαφορετικότητας
Τώρα το γκρι έγινε ο Δούρειος Ίππος μας
Εμείς
οι Διαφορετικοί
οι Ελεύθεροι
Υποταχθήκαμε
Οι βιτρίνες μας στέκουν ακόμη πολύχρωμες
ομοιόμορφες με το εσώτερο γκρίζο μας
Αφανιζόμαστε
Σταδιακά
Το σκουλήκι της διάβρωσης μας ροκανίζει
Σιγά
Τυφλώθηκε η ενδοχώρα μας
Σαπρό το στόμα της
Καταβόθρα παντός είδους σκουπιδιών
Όμως εμείς
Ταξιδεύουμε στο όνειρό μας ακόμη
'Οτι είμαστε
Οι Ελεύθεροι
Οι Διδάσκαλοι

Πόσο Κάποτε
Ακόμη

Μικρά

Η συνουσία
εκρηκτική ένωση
των αισθήσεων
**********
Ο ερωτικός
άνθρωπος πεθαίνοντας
ανασταίνεται
**********
χορός σωμάτων
ενέργεια δοτική
εγώ και εσύ
**********
Τα σώματά μας
μια αρμονική χορδή
της ένωσής μας
**********
Καβαλίκεψε
τον ήλιο για να καείς
από την φώτιση

Κοινωνία - Συμβάσεις

Η κοινωνία
λεονταρίσια εγώ
σε εξίσωση

**********

Το αποδεκτό
κοινωνία συμβάσεων
σε ομηρία

**********

Η κοινωνία
ξεπουλώντας την ζωή
εξισορροπεί

**********

Σύμβαση
ανθρωπότητα
Συμφώνων

**********

Η κοινωνία
θα ζει όσο υπάρχει
ο θάνατος

**********
Συμβάσεις ζωής
τραπέζι συνδαιτημόνων
ιδίας σκέψης

**********
Ομοϊδεάτες
τραπέζι κοινωνίας
σε συμφωνία

**********

Η κοινωνία
οι ζυγοσταθμισμένες
συμβάσεις ζωής

**********

Συμβάσεις ζωής
γκρίζα ανθρωπότητα
σε αναπνοή

Mια Νέα Ιερουσαλήμ

Κάθε καρφί έχει μια ιστορία να πει
κάθε καρφί μια κρυμμένη αλήθεια που βοά
κάθε καρφί και ένας βιασμός της ψυχής
κάθε καρφί την φύση της  προδοσίας εξιστορεί
κάθε καρφί τους σκοπούς της μοχθηρίας ηχεί
κάθε καρφί ένα μπηγμένο αδηφάγο στόμα
κάθε καρφί είναι τα αιμάτινα χέρια που το καρφώνουν 
μα όλα  μαζί την ανθρωπότητα δοξάζουν
Οι Νομοθέτες σαν άλλοι Νέοι Πόντιοι Πιλάτοι
τας χείρας τους νίπτουν
η σταύρωση συντελείται επελαύνει ο θάνατος
χορεύουν οι σύγχρονοι Φαρισαίοι και Ιουδαίοι
χορεύει και η Πόρνη
και ο κόσμος παραμένει αυτό που ήταν και είναι
κρυμμένο πίσω από τον καυτό ήλιο
που διάγει το σκοτάδι εκείνων
που φορούν τις αόρατες κουκούλες
ως άλλη Νέα Κουκλουξκλάν
ως μια Νέα Ιερουσαλήμ.

Ως και το μέταλλο ακόμη αιμορραγεί..
Αλληλούια Κύριοι Κύριοι!

Aπογραφή 2ο μέρος - Απόσταγμα

Το νερό διεισδύει στην διψασμένη γη

από τις ρωγμές που άφησε πίσω του ο χρόνος

Σεισμός, οι αισθήσεις μας σε επιφυλακή

καταστέλλονται οι στοιβάδες μας

ορμητικός υδάτινος εισβολέας, συναντά την λάβα

ατμοί φεγγοβολούν στην επαφή, το τοπίο θολώνει,

η λάβα ελεύθερη από τις αναστολές της,

εκτινάσσεται, φωτίζει το στερέωμα

με λάβα ντύνεται ο κόσμος μας

το σύμπαν φλέγεται, μόνο οι στάχτες μένουν

Ωριμότητα

οι εμπειρίες της ζωής μας

απόσταγμα βγαλμένο από την φωτιά

Η αληθινή ομορφιά μας

διαμάντι γεννημένο από τις στάχτες μας

αυτή η ουσία είναι όλη η αξία μας

Απογραφή Το Ένα

Κόσμος κινείται, τροχιές ζωής σε εξοστρακισμό
καλό και κακό αλληλοσυμβιώνουν αέναα
προσπάθεια εξισορρόπησης σε ανισόπεδες διαβάσεις
Οι γύπες και οι κουρούνες κυριαρχούν στο τοπίο
κάτωθε το πλήθος τροφή για χρυσά τραπέζια
τα ονόματά τους πολλά, εναλλάσσονται
ανάλογα με τις εποχές, για λύσεις όλοι μιλούν,
τάμματα και υποσχέσεις δίνουν ζητούν
κοινωνία προσφοράς και ζήτησης

ζωή = (ισούται) αέρας- φύση- νερό,

σερβίρονται ως ελεύθερα προϊόντα. Είναι;

Ζωή, παραγωγή, οικονομία, κόστος

Ζω, παράγω, κοστίζω, αγοράζω, πουλώ

Ουσιαστικά και ρήματα , λειτουργία σε χορό για δύο
Κάθε συναλλαγή εμπεριέχει πάντα το ελάχιστο αριθμό Δύο
Ο έρωτας και αυτός συναλλαγή για δύο
Η αλήθεια του όμως πληρωμή αίματος και πόνου
Το ψέμα του μια ακόμη οικονομική συμφωνία
είτε εν γνώσει, είτε σε παιχνίδι, παιγμένο με κάλπικα ζάρια
Ζωές ανθρώπων= συναντήσεις σε σταυροδρόμια
με τραίνα που χάνονται στον ορίζοντα
Ο αριθμός Δύο στην πορεία του αυξάνει και πληθαίνει
μόνο η απογραφή φέρει πάντα το ένα

Ένα το Πρόσωπο

Η ροή της ζωής των ανθρώπων
εικόνες διαδραματιζόμενες σε χρόνο ενός δευτερολέπτου
Όση και η απογραφή μας
"Του Τρύπιου Κόσμου η Αξία"*


Σ. " Του Τρύπιου Κόσμου η Αξία" από το ποιήμα του Έκτορα Πανταζή, " Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΑΣ"

Ανικανότητα - Το Εγώ

Δήλωση ανικανότητας,
ταυτότητα ανεξερεύνητη
άγνωστη πηγή αιτιοτήτων
μανία καταστροφής
ίσον αδυναμία
Ζητούμενα σε διπλό αντίγραφο

ΟΧΙ

Αίσθηση προτεραιοτήτων
θέση αυτοάμυνας
επιθετικότητα = ίσον
οι λέξεις έχουν
διαφορετική σημασία
για τον καθένα μας

Φωτιά στην επικοινωνία
Δυσοσμία ψυχών,
όλοι ζέχνουμε
κανείς όμως δεν μπορεί
να μυρίσει την βρώμα του
ακόμα περισσότερο να την δει


Τύφλωση-εμπιστοσύνη
δικαιοσύνη στο εγώ μας
Βρίσκουμε Αιτίες
Εκατομμύρια αιτίες
για να πιστέψουμε
στην αγαθότητά μας
στην αυτϋψωση-αυτοδικαίωση
των φτιαχτών αληθειών μας


Εγώ + Αλήθειες


Κανείς δεν βλέπει
κανείς δεν ψάχνει
τις πανανθρώπινες;

Πιστεύω σε μένα-υπάρχω
θέλω-ζητώ-απαιτώ-μου ανήκει
Μην μπαίνεις στα χωράφια μου
δεν ζητώ την βοήθειά σου
δεν κάνω έκπτωση του εαυτού μου
δεν πέφτω τόσο χαμηλά
δεν παραδέχομαι τα προβλήματά μου
τις αδυναμίες μου
δεν θέλω να ξέρω την ύπαρξή τους
θέλω να ξεχάσω - να αυτοσβηστώ
να σιγοβράσω στην κόλασή μου
είπα κόλαση-ίσως λάθος

Δημιουργία-Πηγή Εγώ-ξεκίνημα Εγώ

ΤΕΛΟΣ ΕΓΩ το δίνω ΟΧΙ ΕΣΥ

Πουθενά επικοινωνία - αγάπη - μόνο η κοινωνία της Ζούγκλας
ZOO